Gitmek gerek bazen

Blog açtım bir yıl kadar önce.Bir hışımla atıldım ve yazdıklarımı arşivlemeye başladım.Ben kaydettikçe daha çok yazdım,yazdıkça da mutlandım.Kimi zaman sevgimi sembolize ettim kelimelerle,kimi zaman da öfkemi...Güzel oldu,iyi geldi yazmak.Yazdıkça büyüyor insan ve büyüdükçe daha da çok anlamlanıyor her şey.Bazen büyümek de kötü geliyor insana;eskiye özlem artıyor,sevgiye verilen cevaplar titrek,düşünceler kendi boyundan büyük,umutlarsa solup gitmiş,boyunları bükük öylece duruyor çorak topraklarda...İşte o vakit gitmek zamanı geliyor.Bir arkadaşın sesi cesaretlendirirken yaşananlar da hayatın akışına müdahale edercesine doludizgin savruluyor.Hedef hep ileri ama yön hiçbir zaman belli değil.Ama galiba bu kez yön,vakitten önce belli olmuş.O zaman devam...