Ne zaman yolculuk gözükse,
İçim daralır;karmaşalar arasında kaybolduğumu hissederim.
Belirsizliğin heyecanı ve geride kalanların hüznüyle,
İki duvar arasında sıkışıp kalırım.
Göndereceğim mektupları düşünürüm ardımda bıraktıklarıma,
Kaçırdıklarım ve yakalayacaklarım için
Oynak bir terazi misali
Farklı yönlere savrulup dururum.
Yolculuğun merakı ve heyecanı bile
Yetmez silmeye vedanın adındaki burukluğu.
Geçen tüm günler güzel görünmeye başlar gözüme,
Ve bir daha erişilmeyecek kadar uzaktırlar artık.
Geri dönmek hiç varılmayan bir limandır,
Rotasını kaybetmiş bir gemi süzülür
Sakin ama uçsuz bucaksız sularda;
Bir martı geçer peşinden götürürcesine,
Belirsizliğe sürüklenir tüm vücutlar gecenin karanlığında,
Gökteki yıldızlardır seyre daldıran,
Dalgaların sesidir ruhları okşayan,
Rüzgardır tenlere dokunan,
Ve karanlıktır;bilinmezliktir sonu görünmeyen.


